ALVERZOENING IN GODS LIEFDE

 

Wat is alverzoening?

 

Het houdt in dat;
 

  • God de Vader ALLES wil, kan en zal verzoenen met Zichzelf,

  • Jezus, is het Lam van God, dat ALLE zonde van de wereld wegneemt,

  • Het scheiden van schapen en bokken dient enkel om de bokken te louteren en ze zo te bekeren,

  • Niets gaat verloren bij God de Vader, God de Vader is geen verliezer,

  • De Vader doet dit volgens zijn eigen maatstaf; "overwin het kwade door het goede".


Romeinen 12:21

Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.

Want onze volmaakte Vader is natuurlijk geen volmaakte zondaar en zal het dus niet met zondige werken oplossen.

Als onze Vader mensen eindeloos zou martelen, zoals sommigen beweren, dan is Hij zeker niet liefdevol of genadig, maar dan is Hij moreel niets beter dan de duivel nu is, alleen sterker.

Zelfs voor zijn moordenaars vraagt Jezus: "Vader vergeef hun". Hiermee geeft Hij ons een sterk fundament om op te bouwen, hiermee geeft Hij aan dat Hij werkelijk zijn vijanden liefheeft.


Lucas 23:34
En Jezus zeide: Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen. En zij wierpen het lot om zijn klederen te verdelen.

 

Beweren dat God de Vader mensen eindeloos zal martelen of zal laten martelen is in feite godslastering. Het is het tegenovergestelde van wat men Hem vraagt; "Uw naam worde geheiligd".
 

Alverzoening betekent NIET dat je automatisch gered bent.
 

Als men doelbewust misbruik maakt van zijn goedheid, dan loopt men tijdens het scheidingswerk de kans om terecht te komen in een symbolisch vuur van strijd, verdeeldheid en ellende, (zie Lucas 12:49 en Lucas 12:51),

 

Lucas 12:49
Vuur ben Ik komen werpen op de aarde en wat is mijn wil, als het reeds ontstoken is?

 

Lucas 12:51
Meent gij, dat Ik gekomen ben om vrede op aarde te brengen? Neen, zeg Ik u, veeleer verdeeldheid.


waar men wordt gelouterd en getoetst, en pas wanneer men zuiver is, wordt men toegevoegd aan Gods volk. Daarom lezen we dat de straten van het neergedaalde hemelse Jeruzalem van gelouterd goud zijn, "metafoor". Het is dus zeker geen excuus om de zonde op te zoeken, wat sommige mensen beweren, maar een extra reden om God de Vader dankbaar te zijn.

Alverzoening is gebaseerd op wat de Bijbel leert over God de Vader, over Zijn wil en over het Offer dat Jezus heeft gebracht om het herstel van ALLES mogelijk te maken. Daarom is alverzoening Christelijk en Bijbels. De leer van een eindeloze marteling is een latere toevoeging, die haaks staat op wat er in de Bijbel staat, en verzonnen is om mensen door angst te manipuleren.

 

Maar God de Vader dienen wij niet uit angst, maar uit liefde.

 

1 Johannes 4:18
Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit; want de vrees houdt verband met straf en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde.

De Bijbel leert ons niet dat er nooit meer een einde zou komen aan de loutering, of dat bekering na de dood onmogelijk zou zijn, als de tweede dood blijft bestaan, dan wordt logischerwijs de dood ook nooit overwonnen.

Maar waarom geloven zoveel Christenen dat de Bijbel "overduidelijk" een eindeloze straf leert? Voor een groot deel heeft dat met de corrupte vertaling van het Griekse woord "aionios" te maken. De leer van een eindeloze martelstraf is, wat de Bijbel betreft, bijna geheel gebaseerd op de corrupte vertaling van dit ene woord.

Wij weten uit de kerkgeschiedenis dat de opvatting van een eindeloze hel van bovenaf werd doorgedrukt door mensen als Keizer Justinianus in de zesde eeuw. In die tijd ervoor verwees "aionios" gewoon naar een tijdperk, zonder duidelijk te maken of het tijdelijk of eindeloos is. Vanwege het promoten van de leer van een eindeloze hel is "aionios" in latere tijden vertaald met eindeloos of eeuwig.

Als men alle vertalingen van het woord opzoekt in de grondtekst, dan kan men zelf zien dat "eeuwig" als vertaling onhoudbaar is.

Dan zou de tegenstander in 2 Korinthiërs 4:4 de god van deze eeuwigheid zijn, vandaar dat ze dat ineens vertalen met “ de god van deze eeuw” niet meer eeuwig dus, maar tijdelijk.

 

2 Korinthiërs 4:4

ongelovigen, wier overleggingen de god dezer eeuw met blindheid heeft geslagen, zodat zij het schijnsel niet ontwaren van het evangelie der heerlijkheid van Christus, die het beeld Gods is.

De woorden "aion" en "aionios" zijn de Griekse vertalingen van het Hebreeuwse begrip "olam". Een "olam" is een tijdsperiode van onbekende lengte, maar wel vaak een lange periode. Het woord heeft de betekenis in zich van "verborgen", en dus onbekend.

 

"Olam" wordt bijvoorbeeld gebruikt voor de duur van een mensenleven. Ook kan het refereren naar de verre toekomst, of zelfs het verleden.

De Bijbel over de redding van ALLE mensen!

Er zijn veel teksten in het Nieuwe Testament die duidelijk spreken over het voornemen van God de Vader met de wereld en wat Hij via Christus heeft gedaan.


1 Timoteüs 2:3-4
Dit is goed en aangenaam voor God, onze Heiland, die wil, dat alle mensen behouden worden en tot erkentenis der waarheid komen.


Hier staat duidelijk, ook in de grondtekst: alle mensen. Volgens sommige christenen bedoelt de auteur "alle soorten mensen" en moet je dat uitleggen als "sommigen uit elke soort", maar dat staat er gewoon niet! Vers 6 is ook duidelijk:

 

1 Timoteüs 2:5-6
Want er is één God en ook één middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus, die Zich gegeven heeft tot een losprijs voor allen; en daarvan wordt getuigd te juister tijd.

Allen. Niet "sommigen", of "alle gelovigen". ALLEN!

Verderop in dezelfde brief schrijft de auteur:


1 Timoteüs 4:9-10
Dit is een betrouwbaar woord en alle aanneming waard. Ja, hierom getroosten wij ons moeite en grote inspanning, omdat wij onze hoop gevestigd hebben op de levende God, die een Heiland is voor alle mensen, inzonderheid voor de gelovigen. 

...

2 Petrus 3:9

De Here talmt niet met de belofte, al zijn er, die aan talmen denken, maar Hij is lankmoedig jegens u, daar Hij niet wil, dat sommigen verloren gaan, doch dat allen tot bekering komen.

Blijkbaar waren de auteurs van 1 Timoteüs en 2 Petrus van mening dat God de Vader iedereen wil (en dus ook kan) redden. Als in plaats daarvan God, direct of indirect, mensen voor altijd martelt in de hel, dan zijn alle bovenstaande teksten leugens!

 

2 Korinthiërs 5:18-19
En dit alles is uit God, die door Christus ons met Zich verzoend heeft en ons de bediening der verzoening gegeven heeft, welke immers hierin bestaat, dat God in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende was, door hun hun overtredingen niet toe te rekenen, en dat Hij ons het woord der verzoening heeft toevertrouwd.

 

De verkondiging is ons toevertrouwd! Welke verkondiging? Dat God door Christus de wereld met zich heeft verzoend "vers 19". Hoe gaan we met die ons toevertrouwde verkondiging om? Is dit niet het evangelie dat God door Christus alles weer herstelt?  

In de brief aan de Korinthiërs schrijft Paulus:

 

1 Korinthiërs 15:22

Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden. 

Uiteindelijk zal iedereen God aanbidden:

Filippenzen 2:9-11

Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd en Hem de naam boven alle naam geschonken, opdat in de naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen, die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn, en alle tong zou belijden: Jezus Christus is Here, tot eer van God, de Vader! 
 

Het woord voor het "belijden" wat genoemd wordt in de tekst betekent: "openlijk en met blijdschap erkennen". Geen gedwongen bekering dus!

Kolossenzen 1:19-20

Want het heeft de ganse volheid behaagd in Hem woning te maken, en door Hem, vrede gemaakt hebbende door het bloed zijns kruises, alle dingen weder met Zich te verzoenen, door Hem, hetzij wat op de aarde, hetzij wat in de hemelen is.
 

Ga zelf na of deze teksten "uit hun verband worden gerukt", zoals sommige Christenen beweren, of dat ze ons daadwerkelijk iets vertellen over wat God wil, kan en zal doen.

In het Nieuwe Testament wordt een onderscheid gemaakt tussen mensen die door het geloof worden gered en mensen die verloren gaan:

 

1 Korinthiërs 1:18

Want het woord des kruises is wel voor hen, die verloren gaan, een dwaasheid, maar voor ons, die behouden worden, is het een kracht Gods. 
 

In de Bijbel zijn verschillende teksten over "verloren gaan". De vraag is natuurlijk; is het mogelijk dat iemand die verloren gaat en niet meer gevonden kan worden? Gaat iemand definitief verloren, of kunnen mensen die verloren zijn weer gevonden worden?

De Mensenzoon is gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was, staat in Lucas 19:10

Lucas 19:10

Want de Zoon des mensen is gekomen om het verlorene te zoeken en te redden. 

 

Lucas 19:10 spreekt duidelijk over het zoeken en redden van mensen die al verloren zijn. Jezus gebruikt hier hetzelfde woord als Paulus in 1 Korintiërs: "apollumi".

 

Het is inderdaad zo dat mensen na het oordeel, op dat moment verloren kunnen zijn, maar niet zo dat zij niet meer gevonden kunnen worden. De verloren zoon in Lucas 15 was verloren, maar is teruggevonden, net als het verloren schaap! Een zeer duidelijk en mooi voorbeeld van de toekomst.

Ook teksten over zonden waarvoor geen vergeving is worden nogal eens gebruikt om te proberen om alverzoening uit te sluiten.

 

Marcus 3:28-30

Voorwaar, Ik zeg u, dat alle zonden aan de kinderen der mensen zullen vergeven worden, ook de godslasteringen, welke zij gesproken mogen hebben; maar wie gelasterd heeft tegen de heilige Geest, heeft geen vergeving in eeuwigheid (grondtekst: in de eon), maar staat schuldig aan eeuwige (grondtekst: eonisch) zonde. Immers, zij zeiden: Hij heeft een onreine geest. 

Wat betekent het om kwaad te spreken van de Heilige Geest? Dit wordt vaak opgevat als het verwerpen van God en het weigeren om te bekeren. Geen wonder dat er dan geen vergeving mogelijk is! Maar vanuit de context blijkt dat Jezus het specifiek heeft over wat de Farizeeën deden, die zeiden dat het niet door de Geest was dat Jezus wonderen deed, maar door Beëlzebul.
 

En wat betekent het dat er geen vergeving mogelijk is? Dat betekent dat er een correctie volgt. Vergeving is namelijk het kwijtschelden van een corrigerende straf, waardoor die niet meer plaatsvindt. Het betekent dat iemand die kwaadspreekt van de Heilige Geest, hiervoor gestraft zal worden, zelfs al is men gestorven. Geen schone lei na hun dood, maar eerst een louteringsproces doorstaan. Als wij zelf onze kinderen een straf opleggen is dat ook niet eeuwig, maar duurt het slechts totdat ons kind het doorheeft, niet eeuwig.

Twee beeldende teksten uit Openbaring geven nog meer reden om de correctie op te vatten als een proces van reiniging en bekering:

Openbaring 14:11

En de rook van hun pijniging (basanismos) stijgt op in alle eeuwigheden (grondtekst: eonen van eonen), en zij hebben geen rust, dag en nacht, die het beest en zijn beeld aanbidden, en al wie het merkteken van zijn naam ontvangt.

Openbaring 20:10-15

en de duivel, die hen verleidde, werd geworpen in de poel van vuur en zwavel, waar ook het beest en de valse profeet zijn, en zij zullen dag en nacht gepijnigd (basanizo) worden in alle eeuwigheden (grondtekst: eonen van eonen). En ik zag een grote witte troon en Hem, die daarop gezeten was, voor wiens aangezicht de aarde en de hemel vluchtten, en geen plaats werd voor hen gevonden. En ik zag de doden, de groten en de kleinen, staande voor de troon, en er werden boeken geopend. En nog een ander boek werd geopend, het (boek) des levens; en de doden werden geoordeeld op grond van hetgeen in de boeken geschreven stond, naar hun werken. En de zee gaf de doden, die in haar waren, en de dood en het dodenrijk gaven de doden, die in hen waren, en zij werden geoordeeld, een ieder naar zijn werken. En de dood en het dodenrijk werden in de poel des vuurs geworpen. Dat is de tweede dood: de poel des vuurs. En wanneer iemand niet bevonden werd geschreven te zijn in het boek des levens, werd hij geworpen in de poel des vuurs.

De constructie "eonen" van "eonen" is een Hebreeuwse manier om een woord te versterken, net zoals Heer der Heerscharen en Koning der Koningen. Het kan het beste vertaald worden met vele "eonen" of een zeer lange tijd.

Afgezien daarvan is de betekenis van deze teksten precies het tegenovergestelde van een eindeloze marteling, alhoewel dit voor een moderne lezer op het eerste gezicht niet zo lijkt.

Het is belangrijk om de betekenis te begrijpen van vuur en zwavel in die tijd en cultuur. Zwavel was heilig en werd gebruikt in reinigingsrituelen en om voorwerpen aan de goden te wijden

Voor iemand die Grieks sprak zou een "poel van vuur en zwavel" niets anders geweest zijn dan een "poel van goddelijke/heilige loutering". Ook het woord "basanizo", dat vaak met pijnigen vertaald wordt is belangrijk. Het woord "basanizo" kan niet alleen pijnigen betekenen, maar ook beproeven en toetsen. Het woord "basanismos" kan op dezelfde manier niet alleen pijniging betekenen, maar ook beproeving of toetsing. De oorspronkelijke betekenis van het woord is het toetsen van goud en zilver met een toetssteen "basanos". Bij het toetsen van goud en zilver komt rook vrij vanwege de onzuiverheden in het metaal. Later heeft het woord de algemenere betekenis van beproeven gekregen en nog later werd het ook gebruikt voor kwellen en pijnigen. En zo ontstaan verkeerde ideeën.

Het is dus opvallend dat in Openbaring 14:11 verwezen wordt naar de rook van die "basanismos"! De beeldspraak met een poel van loutering onderstreept dat het hier ook om die betekenis gaat. Er staat dus dat de rook van de beproeving in de poel van heilige loutering "vanwege de vele onzuiverheden" lang op zal stijgen. De auteur gebruikt een krachtig beeld om de ernst van de zaak te onderstrepen, maar leert hier geen eindeloze martelstraf. Daarnaast volgen beide keren, kort na de oordeelsteksten, teksten die op universele verzoening wijzen.

Openbaring 22:14-17

Zalig zij, die hun gewaden wassen, opdat zij recht mogen hebben op het geboomte des levens en door de poorten ingaan in de stad. Buiten zijn de honden en de tovenaars, de hoereerders, de moordenaars, de afgodendienaars en ieder, die de leugen liefheeft en doet. Ik, Jezus, heb mijn engel gezonden, om ulieden dit te betuigen voor de gemeenten. Ik ben de wortel en het geslacht van David, de blinkende morgenster. En de Geest en de bruid zeggen: Kom! En wie het hoort, zegge: Kom! En wie dorst heeft, kome, en wie wil, neme het water des levens om niet.

Wie zijn kleren wast zal door de poorten binnengaan, maar wie de leugen koestert kán niet binnengaan. Deze tekst eindigt met een uitnodiging om te komen en vrij te drinken van het water dat leven geeft. Johannes schetst hier geen statisch beeld waarin twee groepen zijn die voor altijd van elkaar gescheiden zijn, maar juist een beweging, de stad in, van mensen die hun kleren wassen, die dorst hebben en komen drinken van het water dat leven geeft. 
 

De teksten over oordeel en over scheiding gaan dus vergezeld van teksten over verzoening, die niet beperkt is tot enkelen: de volken zullen in haar licht leven; alle volken zullen komen en God aanbidden.
 

Sommigen zeggen; ja, maar dan is Christus voor niets gestorven, als je er toch wel komt. Die redenering klopt niet! Juist door Christus is de zonde overwonnen en is redding gekomen voor de wereld! Zonder Christus zou helemaal niemand met God verzoend worden. Ook niet diegenen die wel goed proberen te leven.

Onrecht wordt dus bestraft. Maar wel met een passende, rechtvaardige straf, die past bij het vergrijp, "God zal een ieder geven naar zijn werken". Uiteindelijk zal iedereen beseffen dat alleen bij God redding is, en leven en geluk en dan zal uiteindelijk ook iedereen omkeren om het juiste pad te gaan bewandelen. 

Alverzoening maakt geloven dus niet zinloos, maar juist zinvoller; Gods genade is universeel, en het evangelie is dus goed nieuws voor iedereen!